تحقیقات دانش آموزی

تحقیق چهارشنبه سوری

تحقیق چهارشنبه سوری

چهارشنبه سوری یکی ازسنت های قدیمی ما ایرانیان است که در زمان های گذشته در حد یک آتش بازی مختصر در نقاط از پیش تعیین شده اجرا می گردید و هدف نهایی آن پاک سازی محیط زندگی و برطرف نمودن کدورت های فی مابین اقوام بود تا به هنگام فرارسیدن عید نوروز با دلی پاک و به دور از هرگونه کینه توزی و خصومت شروع سال جدید را جشن بگیرند.

ایرانیان بر این باورند که در سه شنبه شب آخر هر سال مراسمی را بزرگداشت می‌کنند که ریشه در اساطیر و فرهنگ ملی آنان دارد چون مهرگان/ سده/ نوروز که این جشن نیز دارای رسوم خاص خود بوده و پارسیان به آرامش، آیینی در این روز برپا می‌کردند. ولی در چند دهه ی اخیر به علت محدودیت ها و برخوردهای شدید با این جشن این آیین از یک رسم شاید تاریخی به یک نبرد خیابانی تبدیل گردیده است.

معنی لغوی چهارشنبه سوری و جشن

سور در معنای شادمانی/ رنگ سرخ/ بارو و شهر و بام بلند و حتی دیوار دور شهر آمده است.  اما به قطع یقین چهارشنبه سوری یعنی جشن و شادی و سرور در هر چهارشنبه ی آخر سال. لغت جشن در فارسی از لغت یسن اوستایی به یادگار مانده است چون تمام اعیاد ایران باستان جنب هی مذهبی داشته (جشن سده مهرگان و…) ایرانیان در این اوقات بیشتر به ستایش و نیایش خداوندگار می پرداختند و به عبارت دیگر (یزشنه) می‌کردند از این جهت روزهای متبرک را جشن خوانده اند. کلمه ی جشن به معنای ستایش و پرستش است و از مصدر یز اوستا به معنی پرستیدن و ستودن می آید و یسنا و ایزد و یزد از همین ریشه است.

ریشه های تاریخی جشن چهارشنبه سوری

  • در ایران قبل از اسلام در شب چهارشنبه سوری مردم از سه کپه ی آتش به نامهای آسمان/ آذر/ آبان می پریدند که بعدها به هفت‌کپه افزایش یافت و به نام هفت امشاسپند از روی آن می پریدند و پس از پایان آتش افروزی، خاکستر آن را جمع می‌کردند و از خانه بیرون می بردند و در کنار دیواری می ریختند.  شاید به علت تقدس هفت امشاسپند در تفکر مردمان ایران زمین آجیل چهارشنبه سوری نیز از هفت نوع میوه خشک تهیه میگردد.
  • عدهای بر این باورند پس از پیروزی اعراب بر ایرانیان/ ایرانیان بر پذیرش بسیاری از باورهای خود اصرار ورزیدند. اعراب چهارشنبه را نحس میدانستند و ایرانیان جهت عدم پیروی از دستورات اعراب در نحسی این روز چهارشنبه آخر سال را جشن میگرفتند و به شادی میپرداختند.
  • ایرانیان در روزگار قبل از اسلام ایام هفته را با عناوین شنبه/ یک شنبه و… نمیخواندند بلکه هر روز نامی بر خود داشت و متعلق به امشاسپندان و ایزدان و خدا بود و سال در نزد آنان دوازده ماه که هر ماه بی‌کم و کاست سی روز تمام بود.به کار بردن ایام هفته چون شنبه و یکشنبه و…چهارشنبه و… خاصه اعراب بود و اعراب بودند که برای چهارشنبه نحوست خاصی قایل بودند و برای فرار از نحسی آن بخصوص در شب چهارشنبه آخرسال آتش می افروختند تا دفع شر و بلا شود.
  • گروهی جشن چهارشنبه سوری را با داستان سیاوش مرتبط میدانند و بر این پندار راسخند چهارشنبه سوری همان روزی است که سیاوش با اسب خود از آتش گذشت و چون بیگناه بود نسوخت.
  • عقیده ی دیگر در مورد جشن چهارشنبه سوریمرتبط با شب یلدا است. آتش روشن کردن در چهارشنبه سوری در واقع نوعی کمک به گرم شدن خورشید به حساب می آید. در واقع جادوی گرم کردن خورشید است که با پریدن از آتش، تمام سرمای مرگ آور زمستان از انسان دور میشود و شادابی و زندگی در وی هویدا میگردد.

مراسم و سنت های چهارشنبه سوری

از سنت های زیبا و الحاق شده به جشن سوری می توان به پاشیدن گلاب به روی هم به نیت داشتن زندگی سعادت بار، بازدید از مسن ترین فرد فامیل در آذربایجان غربی، اجرای مسابقه اسب سواری و پرش اسب از روی آتش در استانهای شمال غرب اشاره کرد که هر سه مورد ریشه در باورهای دینی ما در صله رحم، توجه به ورزش اسب سواری و خوش بو و متبرک شدن با گلاب محمدی دارد. فالگوش ایستادن نیز در بیشتر نقاط ایران اجرا می شده است به این صورت که در گوشه ای دنج می ایستادند نیت می کردند و اولین حرفی که از رهگذران می شنیدند جواب نیتشان می شد. جشن کوزه اندازی هم خالی از لطف نبود. کوزه های قدیمی و شکسته را از پنجره بیرون می انداختند تا کهنگی و احساس روزمرگی از زندگی شان دور شود و با نو کردن کوزه شادابی و طراوت جایگزین شود همانطور که ما امروز با نو کردن وسایل خانه و خانه تکانی آخر سال طراوت را به خانه های خود می آوریم. قاشق زنی یکی دیگر از حرکات مفرح میان جوانان بوده است. در این مراسم دختران و پسران جوان چادری بر سر و روی خود می کشند تا شناخته نشوند و به در خانه دوستان و همسایگان خود می روند.صاحبخانه از صدای قاشق هایی که به کاسه ها می خورد به در خانه آمده و به کاسه های آنها آجیل چهارشنبه سوری، شیرینی، شکالت، نقل و حتی پول می ریزد. غروب آخرین سه شنبه ی سال زمان ویژه ای برای آتش افروزی و پریدن از روی آتش است. در این شب ایرانیان در گوشه و کنار کوی و برزن ، آتش های بزرگ می افروزند ( هفت بوته ی آتش به نشانه ی هفت فرشته و امشاسپند )و از روی آن می پرند و می خوانند : زردی من از تو، سرخی تو از من – سرخی آتش مال ما، زردی ما مال شما – گل چهارشنبه سوری، درد و بلا رو ببری

چهارشنبه سوزی

افسوس که امروزه فرهنگ زیبای جشن سوری ما ایرانیان به بدعتی توجیه نشدنی تبدیل شده است؛ بدعتی که نتیجه آن از بین رفتن جوانی و زیبایی و حتی حق حیات انسان ها، ایجاد مزاحمت برای شهروندان، از دست دادن سرمایه های مادی و معنوی و دستگیر و تحت تعقیب قرار گرفتن خواسته یا ناخواسته بدلیل ارتکاب جرائم و شکستن حریم قانون است. در زمانه ما آتش را به معنای نور و هدایت پاس نمی داریم. مراسم جشن سوری ما در عصر فناوری با جهالتی وصف نشدنی همراه است که مناظری خوفناک و وقایعی خطرناک و صحنه هایی دردناک را در پی دارد؛ به طوری که می توان گفت: ما برای خود، چهارشنبه سوری صوری و چهارشنبه سوزی را رقم زده ایم.

تحقیق چهارشنبه سوری

دانلود فایل مقاله در قالب ورد word

تحقیق چهارشنبه سوری

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

بستن